-----------------------------------------------------------------

W bieżącym tygodniu do sprzątania kościoła zapraszamy mieszkańców Kurowa z ul. Kowalskiej (sobota godz. 8).

----------------------------------------------------------------- 

   Nazwa dzisiejszego święta wywodzi się od dwóch terminów greckich: Hypapante oraz Heorte  ton Katharismou, co oznacza święto spotkania i oczyszczenia. Oba te święta były głęboko zakorzenione w tradycji Starego Testamentu.
Na pamiątkę ocalenia pierworodnych synów Izraela podczas niewoli egipskiej, każdy pierworodny syn u Żydów był uważany za własność Boga. Dlatego dnia 40 po jego urodzeniu należało syna zanieść do świątyni w Jerozolimie, złożyć go w ręce kapłana, a następnie wykupić za symboliczną opłatą 5 syklów. Równało się to zarobkowi 20 dni prac. (1 sykl albo szekel to 4 denary lub drachmy, czyli zapłata za 4 dni pracy robotnika niewykwalifikowanego). Równocześnie z obrzędem ofiarowania i wykupu pierworodnego syna łączyła się ceremonia oczyszczenia matki dziecka. Z tej okazji matka była zobowiązana złożyć ofiarę z baranka, a jeśli jej na to nie pozwalało zbyt wielkie ubóstwo, to przynajmniej ofiarę z dwóch synogarlic lub gołębi. Fakt, że Maryja i Józef złożyli synogarlicę, świadczy, że byli bardzo ubodzy.
Uroczystość Ofiarowania Pańskiego przypada czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu. Jest to pamiątka ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej i dokonania przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia. Święto Ofiarowania jest związane z tajemnicą Narodzenia Pańskiego i dlatego jeszcze dziś wolno śpiewać kolędy.

   6 stycznia 2026 r., w Uroczystość Objawienia Pańskiego, w Godzinie Miłosierdzia odszedł do Domu Ojca

ksiądz kanonik Edward Kozakiewicz. 

R.I.P.

12Next

                                                                                                                       

   „Nie umiera ten, kto trwa w sercach i pamięci naszej”

   Z wielkim żalem, przyjęliśmy wiadomość o śmierci naszego wieloletniego Proboszcza - śp. Ks. Kanonika Edwarda Kozakiewicza.

  Odszedł od nas cicho, bez słów pożegnania, tak jakby nie chciał swym odejściem nas smucić. Na zawsze w naszych sercach pozostanie pamięć o Nim jako o człowieku otwartym na wspólnotę ludzi dobrej woli i realizowane dzieła.

Jako parafianie na przestrzeni lat, mogliśmy poznać postawę śp. Księdza Kanonika jako oddaną służbę Bogu i ludziom w duchu nadprzyrodzonym, zwłaszcza w sprawach odnoszących się do zbawienia, ale również we wszystkich sprawach codziennych.

Jego homilie przepełnione były troską o dobro każdego człowieka, kształtowały moralne postawy ludzi i służyły ich pełnemu rozwojowi.

Głoszonym Słowem Bożym, oraz swoim przykładem niestrudzenie wskazywał nam drogę do świętości.

Kazania Księdza Kanonika były lekcją autentycznej historii, uczyły troski o dobro wspólne jakim jest Ojczyzna.

Nieustanne głoszenie prawdy było najdroższe Jego sercu.

W imię prawdy jasno określał swoje poglądy. Jako wieloletni Ojciec Duchowny posiadał wielką intuicję w sprawach życia duchownego, w różnego rodzaju kwestiach poplątanych i zawikłanych.

Wielką troską Księdza była dbałość o przekazanie zwłaszcza młodemu pokoleniu prawdziwej wiedzy o naszej przeszłości. Nie ustawał w pracy nad wskazywaniem dzieciom i młodzieży jak żyć, pracować i poświęcać się dla Polski.

Śp. Ksiądz Edward zawsze podkreślał najważniejszą rolę rodziny. Wspierał je duchowo, niósł pomoc w rozwiązywaniu problemów, a także dbał o formację opartą na nauczaniu Kościoła, które podkreśla centralną jej rolę. Angażował się w pomoc rodzinom w trudnych sytuacjach życiowych, kryzysach i problemach. Prowadził nauczanie, które umacniało wiarę w rodzinach i pomagało w kształtowaniu życia religijnego.

Zawsze wskazywał na wartości, takie jak miłość, szacunek i wzajemne zrozumienie, które są fundamentem zdrowej rodziny,

Śp. Ksiądz Kanonik chętnie, a zarazem dyskretnie niósł pomoc materialną dzieciom z najuboższych rodzin.

Jako Duszpasterz odznaczał się bardzo dużym skupieniem, refleksyjnym spojrzeniem, duchowością, umiejętnością słuchania, ofiarnością i zaangażowaniem w pracy duszpasterskiej. Podczas odprawiania Mszy Świętej swoją rozmodloną postawą, śpiewem i dbałością o uroczysty przebieg Liturgii, dawał świadectwo , swojego powołania. Jako parafianie dostrzegaliśmy w śp. Księdzu Kanoniku głęboką troskę o rozwój życia religijnego parafii i o dobro Kościoła.

   Dziękujemy za Ojcowską, troskę o każdego człowieka, za ewangeliczną miłość bliźniego za to, że śp. Ksiądz Kanonik Edward Kozakiewicz był dla nas niedoścignionym przykładem mądrości, dobroci, rozmodlenia, które na zawsze pozostaną dla nas wzorem do naśladowania.

Dziękujemy.

"Pokój Ci wieczny w cichej krainie,

 Gdzie ból nie sięga, gdzie łza nie płynie,

 Gdzie słyszysz Boga głos serdeczny Pokój Ci wieczny”.

 Parafianie